“Toen mijn moeder overleed, voelde mijn vader zich eenzaam. Bij het Kiemuur had hij als buurtbewoner aanspraak. Toen zijn gezondheid verslechterde vond ik het niet meer verantwoord om hem alleen te laten gaan. Dus ging ik mee. Het was waardevol om dit als vader en zoon samen te doen. En ik vond het er zó fijn dat ik na zijn overlijden ben blijven plakken. Het is goed dat het Kiemuur bestaat. Voor veel mensen is de stap om naar een wijkcentrum te gaan groot. Ik denk omdat ze angst hebben om over hun kwetsbaarheden te praten. Bij het Kiemuur is die angst niet nodig. Als je weet dat iedereen wel íets in zijn rugzakje heeft, voel je je samen eerder veilig en thuis. Soms maak ik spelletjes of gesprekskaartjes om bij het Kiemuur te gebruiken, en ook plaatjes en teksten voor de Facebookpagina. Ik vind het leuk om creatief bezig te zijn en daarmee anderen blij te maken. Iedere glimlach is een stukje waardering en doet me goed.”
Robert de Kort